Sayfa  -  576        cüz - 29

74- MÜDDESSİR SÛRESİ---75- KIYÂME SÛRESİ

48.        Artık şefaatçilerin şefaati onlara fayda vermez.

49.        Böyle iken onlara ne oluyor da, öğütten yüz çeviriyorlar?

50,51.   Onlar sanki arslandan kaçan yaban eşekleridirler.

52.        Hatta onlardan her bir kişi, kendisine açılmış sahifeler verilmesini istiyor.

53.        Hayır, hayır! Onlar ahiretten korkmuyorlar.

54.        Hayır, düşündükleri gibi değil! Şüphesiz bu (Kur’an) bir uyarıdır.

55.        Artık kim dilerse ondan öğüt alır.

56.        Bununla beraber, Allah dilemedikçe öğüt alamazlar. O takvaya (kendisine karşı gelmekten sakınılmaya) ehil olandır, bağışlamaya ehil olandır.

 

75- KIYÂME SÛRESİ

Mekke döneminde inmiştir. 40 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki “el-Kıyâme” kelimesinden almıştır. Sûrede başlıca, öldükten sonra dirilme ve ceza, ölüm sırasında insanın durumu ve kâfirlerin ahirette karşılaşacağı zorluklar konu edilmektedir.

Bismillâhirrahmânirrahîm.

1.         Kıyamet gününe yemin ederim.

2.         (Kusurlarından dolayı kendini) kınayan nefse de yemin ederim (ki diriltilip hesaba çekileceksiniz).

3.         İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanır?

4.         Evet bizim, onun parmak uçlarını bile  düzenlemeye gücümüz yeter.[1]

5.         Fakat insan önünü (geleceğini, kıyameti) yalanlamak ister.[2]

6.         “O kıyamet günü ne zaman?” diye sorar.

7,8,9,10. Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan “kaçış nereye?” diyecektir.

11.        Hayır, hiçbir sığınacak yer yoktur.

12.        O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurudur.

13.        O gün insana, yapıp önden gönderdiği ve yapmayıp geri bıraktığı şeyler haber verilir.

14,15.   Hatta, mazeretlerini ortaya koysa da, o gün insan kendi aleyhine şahittir.

16.        (Ey Muhammed!) Onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.

17.        Şüphesiz onu toplamak ve okumak bize aittir.

18.        O hâlde, biz onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy.

19.        Sonra onu açıklamak da bize aittir.

[1] Diğer canlılara göre insanın el ve parmakları daha mükemmel yapıdadır. Hele parmak ucu izlerinin tüm insanlarda birbirinden farklı oluşu göz önüne alınacak olursa, âyetin üzerinde durduğu noktanın önemi anlaşılır.

[2] Âyete “Fakat insan geleceğinde de kötülük işlemeye devam etmek ister” şeklinde de meâl verilebilir.